Witboek Everest - Bart Vos
Ondertitel: De feiten van de Nederlandse Mount Everest Expeditie 1984
Uitgever: Nijgh & van Ditmar
Gepubliceerd: 2001
Pagina's: 284
Geillustreerd: Ja
ISBN: 90 388 7456 1
Bijna twee decennia nadat de expeditie daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, is de discussie over de Nederlandse Everest Expeditie 1984 nog steeds niet opgehouden. Witboek Everest is het anwoord van de overige expeditieleden op Een Meter Everest, het boek van Mariska Mourik waarin ze als voormalig expeditielid probeerde aan te tonen dat Bart Vos nooit de top van de Everest bereikt kon hebben.
Het boek bestaat uit een aantal gedeeltes. Verreweg het grootste deel is De Wereld is een Berg, het gedeelte waarin Bart Vos probeert aan te tonen dat het verhaal van Mourik allesbehalve betrouwbaar is. Na het lezen van Vos' verhaal ontstaat een wat tweeslachtig gevoel. Aan de ene kant wordt het verhaal van Mariska Mourik op een zodanige wijze onder de loep genomen dat er geen spaander van heel blijft. Vrijwel elke alinea uit Een Meter Everest, soms zelfs nog weer teruggebracht naar het niveau van afzonderlijke woorden wordt van commentaar voorzien en juist dit laatste feit wekt nogal wat irritatie op. Ook wordt de lezer er maar al te vaak getrakteerd op het weerleggen van minieme feitjes die niet relevant lijken:
Pagina 13, regel 31-32 '...de ijskast hing vol kindertekeningen...'
Aan de koelkast in Barts huis hebben nooit tekeningen, foto's, magneetjes of iets dergelijks gehangen.
Pagina 13, regel 31-32 '...op het formica tafelblad...'
Het tafelblad was van helder glas.
De maar niet aflatende discussie over het feit of Vos nou eigenlijk wel de eerste Nederlander op de Everest is geweest, laat zien welke emoties de bergsport in Nederland vreemd genoeg los kan maken. Het verschijnen van Witboek Everest is weinig opzienbarend, Mourik had tensotte een boek geschreven dat niet alleen heel wat mensen aan het twijfelen zal hebben gebracht, maar bij het verschijnen ook nog eens erg veel publiciteit kreeg.
Witboek Everest slaagt er mijns inziens uiteindelijk maar gedeeltelijk in het verhaal te weerleggen. Door het bombardement aan op- en aanmerkingen op het verhaal van Mourik is het onmogelijk om niet het gevoel te krijgen dat Vos het op bepaalde momenten wel bij het rechte eind moet hebben. Bepaalde essentiele elementen uit het verhaal van Mourik, zoals de onvolkomenheden in het tijdschema op de dag van de toppoging, worden echter niet volledig weerlegd. Voor de geinteresseerden is Witboek Everest een interessant boek om eens te lezen.
Het boek is ook te downloaden op internet.
Een boek is het niet echt.
Het enige wat bij de lezer blijft hangen is de vraag hoe het mogelijk is dat de waarheid over zoiets simpels als het beklimmen van een bergtop zó moeilijk te achterhalen is.
Wie zich verdedigt, neemt de beschuldiging serieus.
Niet te lezen boek. Vos maakt door alle op- en aanmerkingen zichzelf steeds verdachter. Zijn verhalen veranderen steeds en komen niet overeen met die van andere expedities en zijn sherpa. Treurig dat zo'n goede klimmer en schrijver deze leugens nodig denkt te hebben.
Een heel interessant boek. Na het lezen van Mouriks boek had ik het idee dat Vos inderdaad de top niet had gehaald. Daarna bediscussiëerde dit Witboek punt voor punt alle 'feiten', bladzijde voor bladzijde. Voor mij is het een overtuigende weerlegging van het boek van Mourik. Juist omdat ze zoveel publiciteit heeft gekregen met zo'n rommelig en feitelijk onjuist boek is het goed dat Vos c.s. de moeite neemt het te weerleggen.
Volkomen overbodig en onleesbaar "boek"
Voordat het boek van Mariska van Mourik was er natuurlijk altijd al twijfel of Vos de top had gehaald.
Het leek altijd al onwaarschijnlijk en Mariska's boek heeft die twijfel alleen maar verder versterkt. Wat overblijft is het gevoel dat er aan de nederlandse klimprestaties altijd wel een vreemd geurtje hangt (Ronald Naar, Bart Vos)
Uitermate jammer.
Wie schrijft die blijft. Het lijkt meer op een rapport van een onderzoekscommissie dan op een klimboek. Het is begrijpelijk dat het zo goedkoop in de opruiming ligt. Maar het maakt je Bart Vos collectie wel compleet ;-)
Boek waar niet was door te komen. Dat het werd uitgebracht verbaasde me niet maar het is echt alleen voor de mensen die geinteresseerd zijn in het gebeuren rond Bart Vos.
Een must voor iedereen die geintrigeerd is door het Everest 84 verhaal. Het werpt een ander licht op niet alleen Mariska Mourik's boek, maar ook op de verhoudingen in het team. Aanrader is tijdens het lezen een laptop, het boek van de imaxfilm van '96 en het Everest 84 boek, naast je te hebben voor een directe feitencheck. Boek van Mariska hoeft niet, want dit wordt continue aangehaald. Boek leest makkelijk voor iemand die geinteresseerd is.
Gedurende de gehele expiditie in 1984 is "zicht" van Marika Mourik steeds belemmerd geweest omdat Han Timmer voortdurend bovenop haar lag.
Ik heb het boek gelezen mijn conclusie:
Jammer!!?? Is dit nu echt nodig??kansloos boek.
Dit boek is gratis bij mij af tehalen.
Ik vind de reacties hier leesbaarder en leuker dan het boek van Bart Vos.:-)
Wat ik jammer vind is dat dit geouwehoer over wel/niet als eerste de top bereiken de sport als geheel in een vreemd daglicht zet. Ik begrijp wel dat er commerciele belangen gediend moeten worden, maar het drijft te ver af van de sport en waar het eigenlijk om gaat: de pure klasse van het klimmen, de eenzaamheid, de teamgeest, de overwinning, het een-zijn met de omgeving, de liefde voor de bergen. Ik ga zelf nooit hoger dan 4500 meter, da's voor mij voldoende uitdaging en particulier goed te doen. Dan ben ik in mijn element en voel ik me een met de natuur en ben ik gelukkig dat ik onderdeel mag uitmaken van die natuur. Ik lees graag over alpinisme en klimmen maar de hele discussie rondom dze beklimming begint grotske vormen aan te nemen die de bergsport als geheel overschaduwt. Laten we blij zijn dat we kunnen en mogen klimmen! Gun ieder het zijne en wees trots dat iemand zijn doel bereikt heeft. Of diegene als eerste of als laatste bovenkomt is naar mijn idee totaal niet relevant.
Kan het alleen maar met je eens zijn Nico. Het is een beeld dat je eigenlijk in alle sporten ziet verschijnen op het moment dat de commercie zijn intrede doet. Kijk maar naar het wielrennen, de atletiek, de zwemsport. Allemaal voorbeelden waarbij het tegenwoordig alleen nog maar gaat over extremen. Topsport is niet gezond en volgens mij geldt dat net zo hard voor de extremen in de bergsport.
Gelukkig bestaat de grootste groep nog steeds uit liefhebbers die intens kunnen genieten van de natuur en de stilte, waarbij het niet uitmaakt of dat op 2000 of 6000 meter is. En al helemaal niet of de top wel of niet is gehaald.
Nieuwe reactie inzenden